В Жировичах впервые пройдут молодёжные монастырские духовные выходные
Паставіць жыццё на паўзу і пачуць сябе. Жыровіцкі манастыр напрыканцы лютага ўпершыню правядзе маладзёжныя духоўныя выхадныя. Гэта ўнікальны фармат сустрэч, які дазволіць не проста прыехаць на экскурсію, а на некалькі дзён стаць часткай старажытнай мясціны, каб знайсці адказы на важныя пытанні ўдалечыні ад мітусні, паведамілі ў праграме Навіны «24 гадзіны» на СТБ.
Гэта будзе не проста тэорыя або абмеркаванне багаслоўскіх тэкстаў. Галоўная мэта – практычнае разуменне веры і малітвы. Сёння сярод моладзі набірае папулярнасць так званы «манастырынг» – магчымасць цалкам пагрузіцца ў манастырскі побыт: пабываць на службах, папрацаваць на карысць прыходу і, што самае важнае, на час адмовіцца ад гаджэтаў. Пры гэтым царква не адмаўляецца ад тэхналогій: БПЦ актыўна развівае і анлайн-жыццё, прысутнічаючы ў лічбавай прасторы для тых, хто толькі пачынае шлях да Бога.

Іераманах Даміян, насельнік Свята-Успенскага Жыровіцкага манастыра:
Мы будем использовать какие-то видео-площадки: YouTube и многие современные площадки, которые сейчас и так используются для показа своей деятельности, для общения, для обучения, онлайн обучения и тому подобное.
Такая адкрытасць да чалавека і дух добрасуседства характэрныя для ўсёй рэлігійнай карты нашай краіны. Сёння ў Беларусі афіцыйна прадстаўлены 25 канфесій і рэлігійных кірункаў. Самая шматлікая – праваслаўная, аднак поруч з ёй на працягу стагоддзяў мірна суіснуюць каталікі, пратэстанты, прыхільнікі ісламу і юдаізму. Усяго дзейнічае больш за тры з паловай тысячы рэлігійных абшчын, і кожная з іх уносіць свой унікальны ўклад у захаванне нашых агульных традыцый.

Сяргей Герасіменя, намеснік Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей:
Современный мир, он очень стремительно развивается, он глобализируется, он оцифровывается и размывается истинное понятие ценности, духовное ценность, понятие духовности. Духовность 2 это наши традиции, это наша вера, это наша земля, это наша история.
Беларусь – гэта па-сапраўднаму шматнацыянальны і ўтульны дом для людзей розных поглядаў. Уменне чуць адно аднаго і паважаць іншую святыню даўно стала нашай добрай нацыянальнай рысай. І пакуль у храмах гучаць шчырыя малітвы аб міры, а моладзь імкнецца да сваіх вытокаў, у нашым агульным доме заўсёды будзе панаваць згода.